CANTO A ANDALUCÍA

Foros LIBROS Y POESÍA CANTO A ANDALUCÍA

Este foro contiene 29,658 respuestas, tiene 254 mensajes y lo actualizó Avatar de Libra-Aire Libra-Aire hace 9 años, 2 meses.

Viendo 15 publicaciones - del 13,786 al 13,800 (de un total de 29,659)
Autor Mensajes
Autor Mensajes
Avatar de ravi13

ravi13

said

Algunos miembros de las familias, ya en las puertas de sus casetas, se desperezan soñolientos aún del sueño de la pasada noche, viendo romper las olas a sus mismos pies, con esa cresta espumosa y blanca como la nieve de montaña.
Los más pequeños del clan, ríen y se alborotan dando marcha atrás para no mojarse los pinreles.

Una bandada de gaviotas pasan graznando a media altura por encima de estas familias que, una más rezagada en su vuelo, deja caer sobre el techo de lona de una de estas casetas, unos residuos blancuzcos de excrementos, mientras los niños ríen a carcajada por las ocurrencias de la ave, mientras los mayores maldicen su inoportuna necesidad intestinal…
Yo sigo caminando junto a Currillo que, al llegar a la altura del chiriguinto de su “amor”, emprende una dislocada carrera hacia él, esperando encontrar a aquella perrita que le había trastornado la cabeza como nos pasa a los humanos cuando nos enamoramos perdidamente.

Raya Villalba.

4 septiembre, 2008 at 01:55
Avatar de ravi13

ravi13

said

¡Qué panorama más dilatado y precioso presenta hoy la playa de Valle Mar!
Cómo si hubiesen crecido durante la noche, bajo la magia de un fabulosos cuento escapado de una mente imaginativa con exceso, (de otra forma no se puede comprender), a lo largo de la extensa playa una cadena de casetas uniformadas en tamaño y en color; pues sus franjas albiazules, recuerdan los colores de las camisetas del equipo de fútbol malagueño…
A lo lejos, en el casi invisible curvo horizonte, se distinguen unos pequeños puntos blancos. Son algunas retrasadas traíñas camino del puerto para descargar su pesca; más cerca, quizá de lo autorizado por las leyes del mar, aún echaban sus últimas redadas los barquichuelos almejeros, muy distinguidos por sus varales paralelos y verticales en su proa, cruzados por ese listón de madera semejante a una cruz latina.

4 septiembre, 2008 at 01:54
Avatar de ravi13

ravi13

said

Nos cruzamos siguiendo cada uno su camino, pero yo, un tanto distraído, no eché de ver que Currillo no venía a mí lado. Me paro y me pongo a mirar para todos sitios, y nada. A Currillo no se le ve el pelo por parte alguna. Me pongo a llamarlo: ¡”Currillo, Currillo, Currillo…!” ¡Qué bah!¡ Currillo no aparece…. ¿Se habrá entretenido buscando algún conejo?—pensé—Bueno pues ya vendrá. Llego a mi meta de todos los días, me vuelvo hacia atrás y nada de nada. Al perrillo parece que se lo ha tragado la tierra.
Cuando de regreso voy hacia mitad del camino, a la altura de un chiringuito, distingo a la joven que me había cruzado con ella, y en la misma esquina (cosa de tradición) distingo a Currillo y a la perrita entusiasmados en un palique que me despertó sospechas. Aquello se trataba de un “Flechazo amoroso”.
Me pongo a llamarlo pero él no atendía a mis llamadas. Ya no me cabía la menor duda. Currillo se había enamorado repentinamente, y entonces pensé: El enamorado, ¡sólo atiende a las llamadas del amor!

Raya Villalba.

4 septiembre, 2008 at 01:42
Avatar de ravi13

ravi13

said

Aquella mañana retrasé como media hora mi salida habitual. Currillo ya se encontraba impaciente golpeándome con sus manitas para que me alzara de la cama. A pesar de que me encontraba un tanto perezoso, atendí a sus peticiones y me levanté. Cogí mi atuendo de caminante, y él, loco de contento ladraba a mí alrededor a la vez que daba saltos de alegría. Emprendimos el ya conocido camino de los “conejos”, y casi a mitad del trayecto nos topamos con una mujer joven que, asimismo llevaba como acompañante a una perrita muy lustrosa de pelo corto y brillante.

–Buenos día, señora.
–Buenos días caballero…

4 septiembre, 2008 at 01:41
Avatar de mamitu.

mamitu.

said

Quereis unas pilistras pá el patio, pue van pallá

3 septiembre, 2008 at 18:17
Avatar de mamitu.

mamitu.

said

Le he dado dos veces sin darme cuenta, pero solo es una petición.

3 septiembre, 2008 at 18:15
Avatar de mamitu.

mamitu.

said

Hola niñas, como vá ezo, zabeis por casualidá jacer carne de membrillo,mé han regalao unos cuantos y nó se.

3 septiembre, 2008 at 18:05
Avatar de mamitu.

mamitu.

said

Hola niñas, como vá ezo, zabeis por casualidá jacer carne de membrillo,mé han regalao unos cuantos y nó se.

3 septiembre, 2008 at 18:05
Avatar de ravi13

ravi13

said

¡Ten paciencia chiquilla!

3 septiembre, 2008 at 09:54
Avatar de la riá pitá

la riá pitá

said

que me voyyyy en ca la güeliii,que la gigi ta ya arreglá pa irseee…..ayyyyy por Diooo, aquí me llevo seí u siete mandalah pa coloreaaaaa,;que la güeli me pone mu nervosiaaaaa,..que síiiii,quesque lo vihila to,,,,y a ´mí me gusta í a mi arieeee.Poretica mia, y aluego te ice:yo no soy mu mandona verdá?,…y que le vá a decí,,,ya a suh añohh…no mamá ,chiquitaaaa,…ereh des posisión.,

Ara le viá llevá er parato,,,,que se quiere de comprá uno…¡anda que entre la güeli y yo….!
Si esta noche veí por loh cieloh trellados un parato voladó no identificado.,no é un orni´,,,,no …e….mi putatí.

3 septiembre, 2008 at 09:46
Avatar de ravi13

ravi13

said

Otra vecina de puesto, que es de su misma raza y que está sola de gente, le dice: “Curro, eree un ladrón de mujeree. No jaserle caso que etá loco…”

Pasa Bartolo con su carricoche lleno de botellas de todas clases: Se desgañita pregonando su mercancía…. “maá fresca questa ni en la fuente er avellano. Pero, ¡qué agua maá rica! Coca-Cola aténtica de América; refreecoo, de tó lo güeno pa eete caló”

Pedro el ruteño, es el auténtico cacique del mercadillo. Es un tipo apuesto con zalamería para las mujeres. A toda la que pasa le echa un gracioso piropo. A las morenas les llama rubias y a las rubias, morenas. Le da igual con que acudan a su puesto en el que tiene de todo; no le falta ni bicarbonato. Allí se encuentra toda clase de género, pero el tiene un “pero” y es que, es falto de memoria. Le pides medio kilo de aceitunas sin hueso, y él te las dá con hueso y además si no andas listo te cobra un kilo.

3 septiembre, 2008 at 09:45
Avatar de ravi13

ravi13

said

Yo me lo entiendo a la perfección. Como es un forofo de la cacería, me he hecho amigo de él, y en cuanto le hablo del tema pierde los papeles. Sus discursos de cazador no son meramente orales, sino que van acompañados de una perfecta mímica que acciona y simula con las manos apuntando al imaginario conejo o perdiz, y al darse la vuelta para encarar la pieza, le substraigo un puñado de almendras. Cuando se “termina la cacería” le digo: Pedro, el cañón de la escopeta va a salir ardiendo, no dispares más.
Entonces me echa una sonrisa amiga, y yo me voy paseando por otras calles del simpático mercadillo saboreando las almendras y haciéndole disfrutar a mis cristales al paso de tantas mujeres guapas.

Raya Villalba.

3 septiembre, 2008 at 09:45
Avatar de ravi13

ravi13

said

El mercadillo de mi barrio está tan cerca de casa que, si en la terracita estornudas sin agarrarte a los hierros del balcón, caes en lo alto de un puesto.
El ambiente que se genera los martes y viernes no se puede describir con literatura. Eso es para verlo; es de lo más clásico dentro de lo popular. ¡Qué ajetreo! ¡Qué guirigay! ¡Qué confusión de palabras aun hablando todos el mismo Idioma! Entre las doce calles de puestos que hay en el extenso llano que, en tiempos fue una huerta productora de toda clase de verdura y demás frutos arbóreos que aún parece que llega al olfato los olores del azahar de los naranjos y limoneros, ahora se respira, no siempre, otros…olores menos agradables. ¡Qué trajín! ¡Qué algarabía! Las mariquitas se arremolinan en el puesto de Curro, un gitano de buena facha y buen humor que tiene la lengua un poco trapajosa, pero él se entiende superiormente con las eventuales clientas:
“ Hoy ya lo doy tó regalao. Er corjunto compreto. Bragar y sortrén. Tó po cuatro eruos y, aemás yo mesmo sus lo pruebo, pá ajorrale trabajo”.

3 septiembre, 2008 at 09:44
Avatar de Mariangel

Mariangel

said

perdonen pero hay una cosa que les va a alegrar mucho cuando la vean, pero como ando mala de marda absoluta no se las cuento jajajajajajajajajajaj
mariungen

3 septiembre, 2008 at 05:30
Avatar de Mariangel

Mariangel

said

SHIQUILLAS TOY FELIZ !!!! AQUE NO SABEN QUE LES VOY A CONTAR….
que me falta muy poco para terminar mi Fonda la Condesa, la portada porque el libro es otra cosa mucho mas laborioso aunque lo tengo todo en mi cabeza, porque voy poensando cada capítulo antes de escribirlo…

Pero sé que les va a gustar, porque es un verdadero cuento escrito en un lienzo se ve el Guadalquivir, al Vicho arrancando desde su ventana para ir a ver a los bailaores de Flamenco, (¡¡¡como será de mala la Mariungen que acostó ar niño con las gallinah y er poretico, quería está en la fiesta con sus titas andaluzas).

Se ven los bailaores en un tablao, algunos intelectuales que ya han bebido bastante sangría, a las señoras con sus peinetas y mantones de mnila jajaja toa una hisoria en un trapo de lienzo …

Pro estoy feliz que a mis compañeros del taller les ha gustado el cuento de la portada del libro que me están apurando con la novela y yo con los brazos pachuchos, oh Dio bendito es que asin naiden puee!!!!

Besitos para todas mis reinas moras !!!! la quiedo mucho, como ice ER Vichito.

3 septiembre, 2008 at 05:28
Viendo 15 publicaciones - del 13,786 al 13,800 (de un total de 29,659)

Debes estar registrado para responder a este foro.

* hoy ...

CARGANDO...
Colabora:  
Oír Mejor Premios AUI: Mayormente.com, mejor web NO al maltrato a los mayores - Ponte En Su Piel